بيت الأدباء والشعراء

تفاصيل المشهد كان جارح

كتب/ حلمي سلامه

ساعة مابكيت عند الشباك
رغم الناس كانت حوليك
حسيت ان مفيش حد معاك
واقفين جمبك بالاسم وبس
عشان مابتعرفش تطبل
عارف لو تكذب وتنافق
هتلاقى الكل بيستناك
الناس مبتهواش الصادق
علشان بيدوس على اوجاعهم
دايما بيقول اللى فى قلبه
بالحق المر بيفجعهم
يتمنى الخير فى الدنيا كتير
ويسود الحب مابين الناس
أمله أحوالهم تتغير
للزمن الحلو يرجعهم
اوعك تتغر بشكل الناس
ماتخدش الصاحب بالظاهر
فيه ناس تغريك بالشكليات
ولسانها معاك ماس وجواهر
دول صنف لئيم حرص منه
علشان لدغته زى التعبان
والصنف دا موجود منه كتير
تلاقيه فى خداع الناس ماهر
فيهم من يمشى معاك علشان
طمعان يستنزف اموالك
بيقضى معاك كل مصالحه
مش عاشق اصلا فى جمالك
جرب ترفض تديه حاجه
او قوله انك محتاجه
ده اول واحد هيبيعك
لو مره تغير احوالك
الناس بتبان وقت الازمات
وهتعرف مين وياك ياحزين
من اول ما عرفت الدنيا
ودى حاجه فى طبع البنى ادمين
الواحد بيقولك نفسى
ونفسى ونفسى ثم الاخر
تمنع خيرك هيشوف غيرك
مش كل الناس زيك سالكين
الدنيا بحالها ماهش دايمه
أولها هموم واخرها هلاك
خليك على وضعك يامعلم
واشكى لربك مين اللى اذاك
ارفع ايدك واشكى لسيدك
هو اللى فى أيده مصير الناس
قوله على كل اللى فى قلبك
وأبكى لوحدك عند الشباك
حلمى سلامه
شاعرالاحلام

مقالات ذات صلة

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *

شاهد أيضاً

إغلاق
%d مدونون معجبون بهذه: